Onze laatste dag staat in het teken van cultuur. We beginnen met een rit door de wilde Italiaanse rijcultuur, waar ik me inmiddels aardig thuis voel met mijn huur Skoda. Zonder aarzelen duik ik rotondes in waar haaientanden slechts als decoratie op de weg zijn geschilderd. Afslaan op de snelweg doe je pas op het laatste moment, nadat je vol op de rem bent gegaan op de rechterbaan om het verkeer achter je maximaal te hinderen. Motoren hoef je niet in de gaten te houden, die racen door alle beschikbare verkeersopeningen.
Onze bestemming is een archeologisch park met oude theaters en bijzondere grotten. In het Griekse theater worden nog steeds voorstellingen gegeven, en om dat mogelijk te maken hebben ze de boel wat aangepast aan de moderne wensen. Het resultaat stemt ons wel wat verdrietig. (Zie foto)
Het oor van Dionysius is wel het leukst: een enorm uitgehouwen grot met de akoestiek van een kathedraal. Er nestelen een paar duiven die samen het geluid maken van een kolonie hongerige zeemeeuwen.
Na dit geheel rommelen we door Syracusa naar Ortigia.
Daar nemen we ons eerste Italiaanse ijsje van deze vakantie, wat we zelf heel netjes vinden. We doen een zelf ontworpen stadswandeling en bezoeken de belangrijkste kerk.
Het meest opvallende is een dame die op het grote plein voor de kerk de Tango danst met een paraplu, hetgeen al vreemd is aangezien er geen regenwolk te zien is. Het hoedje op de grond suggereert dat dit een betaalde baan is, maar helaas denkt de menigte daar heel anders over. Geen foto durven maken, het was te gênant.
Het is tijd om af te ronden. We gaan terug naar het hotel voor het laatste avondmaal. Morgen vroeg weer op voor de terugreis.
Jan Aartsen
Recente reacties