Antipasto

Voor ons diner bij La Cucina di Donna Carmela trok ik mijn enige overgebleven witte overhemd aan. (Een Eagles hoodie is tenslotte niet gepast in een Sterrenrestaurant.) Het water was voortreffelijk, maar we kozen voor het wijnarrangement. Alle gerechten en wijnen waren lokaal geproduceerd. We genoten van talloze gangen, elk even voortreffelijk. De bediening was ook uitstekend, dus daar hoef ik niet verder over uit te weiden.  Deze hoge standaard zetten we voort bij het ontbijt, dat ook fantastisch was. Morgen maak ik zeker een foto van het taartjes buffet.

Na het ontbijt haalden we de autosleutel bij de receptie. Ze vroegen of ze de auto voor ons wilden voorrijden, maar ik weigerde beleefd. We liepen zelf de 50 meter door de botanische tuin naar de parkeerplaats.

Vervolgens reden we met onze Skoda de berg op en namen we de kabelbaan voor het laatste stukje naar grote hoogte.  Je kunt je ook laten vervoeren in een bus die je verder brengt, waarna je in colonne naar een van de kleinere kraters kunt lopen.  Daar hadden we echter geen zin in.

Ik heb een hekel aan Italianen die met een vlag in de hand altijd voorop willen lopen. We namen de kabelbaan terug en keken met enige bewondering naar de wandelaars en fietsers die om een punt te maken op eigen kracht naar boven proberen te komen.

Thuis kwamen we bij van onze hoogtestage en reden we ’s avonds naar Riposto. Voor de prijs van twee glazen wijn bij Donna Carmela aten we er een hele pizzamaaltijd. Zo sparen we genoeg geld om morgen weer bij La Cucina di Donna Carmela te kunnen dineren.  Onze kamer was overbodig voor een tweede keer schoongemaakt en onze slofjes stonden keurig voor ons klaar.